Prawidłowe funkcjonowanie organizmu zwierzęcego, bez względu na stopień komplikacji jego budowy i funkcji, jakie pełni (od jednokomórkowego pierwotniaka do człowieka o wybitnym niekiedy poziomie intelektualnym lub mistrzowskiej sprawności fizycznej), uzależnione jest od właściwego obiegu materii, energii i informacji w organizmie, a także między nim a środowiskiem, w którym żyje. Oznacza to, że zwierzę musi pobierać pokarm, a następnie po odpowiednim przekształceniu przeznaczać go na budulec lub zużywać jako źródło energii w stopniu wyznaczonym przez własne układy informujące i integrujące, czyli układ nerwowy i hormonalny zwierzęcia. Specjalizacja komórek u organizmów wielokomórkowych, prowadząca do wytworzenia tkanek, narządów i ich układów, sprawia bowiem, że funkcje, jakie pełnią jedne z takich struktur, są "świadczeniami" na rzecz innych. Do pobierania i obróbki pokarmu oraz następującego po nich przyswajania składników prostych przystosowane są tylko komórki należące do układu pokarmowego, ale z pokarmu tego korzystają wszystkie komórki budujące ciało zwierzęcia. Podobna zależność dotyczy także innych czynności, na przykład transportu krwi w organizmie, wymiany gazowej, wydalania i osmoregulacji. Obecność układów przenoszących informacje i integrujących funkcje poszczególnych narządów jest zatem niezbędna do harmonijnego funkcjonowania organizmu. Organizm zwierzęcy nie jest jednak układem izolowanym, o zamkniętym obiegu materii, energii i informacji. Zwierzęta żyją w określonym środowisku zewnętrznym, pozostając 2 nim w bardzo ścisłej więzi. Środowisko poprzez zmiany swych różnych parametrów (długości dnia, temperatury, wilgotności, dostępności pokarmu itp.) oddziałuje na żyjace w nim organizmy, wywiera na zwierzęta nieustanną presję powodującą, iż przeżywają jedynie osobniki lub gatunki najlepiej do środowiska zaadaptowane /przystosowane/. Czy oznacza to jednak, że przeżycie uwarunkowane jest wyłącznie zmienionym sposobem funkcjonowania organizmu w odpowiedzi na wszystkie zauważalne dla zwierzęcia zmiany środowiska zewnętrznego? Gdyby tak było, to wynikiem okresowych zmian środowiska zewnętrznego (np. pór roku, dnia i nocy, suszy i deszczu) byłaby kolejna eliminacja osobników lub całych gatunków zaadaptowanych do życia w innych często przeciwstawnych warunkach. Na przykład adaptacja do życia w temperaturach panujących latem, polegająca głównie na rozpraszaniu ciepła i chłodzeniu ciała, byłaby zabójcza dla tego samego zwierzęcia w czasie zimy, gdy najistotniejsze są produkcja i zatrzymanie ciepła. Intuicyjnie wyczuwamy zatem, że zwierzę rejestrując i "uwzględniając" zmiany (bodźce) płynące ze środowiska zewnętrznego musi tak na te zmiany reagować, aby w wyniku reakcji nie nastąpiło przekroczenie pewnego poziomu krytycznego dotyczące zarówno składu wewnętrznego środowiska /np. zawartości wody i soli mineralnych w płynie zewnątrzkomórkowym, poziomu glukozy w krwi itp.), jak i intensywności funkcjonowania poszczególnych narządów /np. intensywności wymiany gazowej, częstości skurczów serca i in.). W ten sposób dochodzimy do sformułowania definicji środowiska wewnętrznego organizmu, którego skład jest stosunkowo stały (tzn. zmienia się w wąskim zakresie), oraz pojęcia homeostazy, czyli wszelkich mechanizmów fizjologicznych utrzymujących tę stałość,' przywracających stan wyjściowy środowiska wewnętrznego po jego zaburzeniu. Środowisko wewnętrzne organizmu to płyn, w którym tkwią komórki, i którego skład jest odnawiany na poziomie włosowatych naczyń krwionośnych dzięki kontaktowi komórek z krwią. Tempo metabolizmu poszczególnych komórek zależy od tego, cv im przyniesie kontakt ze środowiskiem wewnętrznym zawierającym substancje odżywcze i budulcowe, gazy oddechowe, substancje regulatorowe (hormony i witaminy), a także np. trucizny i leki. Te substancje są właśnie nośnikami materii, energii i informacji. Dzięki mechanizmom homeostatycznym zwierzęta mogą uniezależnić się w pewnym stopniu od środowiska, bowiem dzięki tym mechanizmom znaczne zmiany zachodzące w środowisku zewnętrznym tylko w niewielkim stopniu modyfikują skład środowiska wewnętrznego. Rozpatrzmy sytuację przykładową: okres letni charakteryzuje się wysokimi temperaturami i niedoborami wody w środowisku lądowym, co sprzyja utracie wody przez żyjące tam zwierzęta.

Wieńcówka

Jest to choroba, która bardzo często występuje w naszym kraju, nieleczona doprowadza do śmierci. Polega ona najprościej mówiąc na niedostatecznym ukrwieniu serca.

Więcej…

Walka z żylakami

Gdy zauważysz żylaki u siebie to udaj się do lekarza by przeprowadził on dokładne badania. Kolejnym badaniem jest badanie o nazwie duplex-doppler, . Jest to nowoczesne, bardzo precyzyjne badanie USG.

Więcej…

Płuca palacza

Płuca palaczy są w tragicznym stanie, nie docierają do nich zwykle żadne argumenty na temat rzucenia palenia, bronię się tym jak to ktoś palił i żył 100 lat. Wytwarza się wtedy też nadmiar śluzu i zwężenie oskrzeli, sytuacja ta prowadzi do niewydolności oddechowej, . .

Więcej…

Nieszczelny pęcherz

Może on szczególnie dotknąć psychiki chorej kobiety, pogarszając, jakość życia. Lekarze wyróżnili kilka typów nie trzymania moczu, z czego najczęściej mamy do czynienia z wysiłkowym nietrzymaniem moczu.

Więcej…

Nie daj się grypie

Jeśli już dopadnie cię ta choroba to musisz postarać się by nie doszło do groźnych powikłań.

Więcej…